De stad in

Het is traditie geworden om één keer per jaar, rond deze tijd, met een goede vriendin de stad in te gaan. We kijken naar kerstversieringen, kerstkadootjes en kerstkleren. Het is ook traditie dat ik rondkijk of ik iets leuks zie als kadootje voor mijn verjaardag en haar dat subtiel laat weten. 'Oh kijk eens wat een leuke ketting', nou ja ik koop hem nog maar niet'. Zij loopt dan even later terug en koopt de ketting. Dit jaar zag ik een mooie tas, maar veel te duur. Ik speelde het spel niet helemaal mee en vond dat ze die niet mocht kopen, of dat we hem samen zouden betalen. Daar wilde ze niet van weten, ik werd maar 1 keer 65 en dat soort argumenten, dus even later was ik haar even 'kwijt'. Ik was ook op zoek naar een nieuwe outfit maar ben daarin niet geslaagd. Ik paste er niet in of het stond me niet. Ik denk dat ik mijn kledingstyle moet gaan aanpassen aan een zekere leeftijd en een bepaald figuur .Balen. Maar goed, aan shoppen heb ik dus niet veel uitgegeven. Maar, toen werd het gezellig. Ook traditie, na het shoppen een hapje eten bij La Place en dan in een bruin kroegje nog wat drinken. Om toch wat terug te doen voor die dure tas stond ik erop de drankjes van mijn vriendin te betalen, waardoor ik toch ongemerkt aan eten en drinken 60 euro kwijt was. Maar zeg nou zelf, voor een echt geweldig gezellige avond uit is dat toch eigenlijk ook helemaal niet te veel betaald?

Grote aankoop

Ik geloof dat het al 10 jaar geleden is dat ik begon na te denken over een nieuwe keuken. In ieder geval zo lang geleden dat mijn jongste zoon nog zo klein was dat hij werkelijk verbaast reageerde toen hij er mij over hoorde, 'We hebben toch  al een keuken?'. Ja, ja, het consuminderen zit er soms al vroeg in.
Ik begon rond te kijken, in gedachten keukens uit te zoeken en zelfs had ik een aantal jaren geleden er al bijna een gekocht toen ik op het laatst toch weer terugschrok voor de prijs. Maar, ook voor de drukte, de troep, de organisatie, de beslissing en noem maar op. Hetzelfde gebeurde net voor de zomervacantie. Ik dorst gewoon zo'n grote aankoop niet te doen. Uiteindelijk dus toch de beslissing genomen. Als ik het nu niet doe, doe ik het nooit en nu heb ik er hopelijk nog een lange tijd plezier van. Maar, ik vind het nog steeds eng. Ik maak foto's als hij klaar is, die laat ik dan hier wel zien. Wat ik grappig vond is dat mijn jongste zoon en zijn vrouw, die net eeen huis gekocht hebben, het erover hadden dat de keuken die erin zat niet veel was. Schoondochter wilde er een andere keuken in. Is goed, zegt mijn zoon, maar dan op de manier van mijn moeder. Waarmee hij bedoelde dat het zou gebeuren, maar op de lange termijn!

Kerstversiering

Ik houd ervan om mijn feesten te scheiden, duidelijk omlijnd en niet in elkaar overlopend. Eerst krijg je sinterklaas, na een week mijn verjaardag, en weer een week later beginnen we aan de kerstversiering en alles wat er bij hoort. Dit jaar loopt het een beetje anders. Sinterklaas vieren we niet meer sinds de kinderen het huis uit zijn, mijn verjaardag is een bijzondere, ik wordt 65 en vier een groot feest met kinderen die blijven logeren. Een week later komen ze mijn keuken eruit slopen en een nieuwe plaatsen, die dan hopelijk voor de kerst klaar is, want gelijk na de kerst krijg ik een oogoperatie. Ik word wat nerveus als ik  aan al die drukte denk en heb om alles in goede banen te leiden een planning gemaakt voor de komende week. Ook heb ik besloten om de huiskamer en het balkon voor deze keer vroeg te versieren, want later in de maand heb ik veel minder tijd. Zo kwam het dat ik daarnet in mijn dikke winterjas op het balkon stond te worstelen met de lichtslinger. Om eerlijk te zijn, ik vind het onhandige dingen. Het enige voordeel is dat hij niet in de war raakt, zoals altijd gebeurt met mijn gewone lichtjes.
Het resultaat is niet helemaal naar mijn zin. De slinger was onhandelbaar en wringt zich in allerlei bochten naar eigen goeddunken. De planten die voor de vorst nog groen waren en zelfs nog bloeide zien er ineens armoedig, slap en dood uit. Ik moet ze weghalen en wat winterspul in de bakken planten, want zo zijn die lichtjes een vlag op een modderschuit.

Weekmenu's

In mijn idee hoorde je vroeger alleen in dieet boeken over weekmenu's, maar sindsdien is het 'in' geraakt. Het wordt verondersteld geld en tijd te besparen en te voorkomen dat je ineens een pizza besteld of iets dergelijks. Ik begon me al af te vragen of ik er ook niet eens aan moest beginnen toen ik me net op tijd realiseerde dat ik voor mezelf al sinds jaar en dag een perfect systeem heb wat voor mij prima werkt. Ik wist niet dat het een systeem was, ik dacht dat ik zomaar wat aanrommel, maar dat is niet zo. Dit is mijn systeem.
Ik kijk in de aanbiedingen folders. Ik loop door de keuken en kijk in de kastjes, voorraadkast en koelkast wat we nodig hebben en maak een boodschappenlijst plus aantrekkelijke aanbiedingen. Op die lijst staat ook: 3 à 4 keer groenten, 3 à 4 keer vlees.
Ik heb als basis altijd uien, aardappelen, pasta en rijst in huis en een blik bonen, tomaten en een pot pastasaus. Verder eieren, kaas, bio ham en spekblokjes.
Ik doe twee keer per week boodschappen, we hebben geen auto en anders wordt het teveel om mee te nemen.
In de winkel kijk ik welke groentes voordelig zijn, er fris uitzien en waar ik zin in heb. Vervolgens kijk ik bij het bio vlees en doe daar hetzelfde.
Ik ben me er niet echt van bewust, maar in gedachte stel ik natuurlijk al een aantal maaltijden samen.

Dan, ergens gedurende de dag , kan ook pas om vijf uur zijn,bedenk ik wat ik in huis heb, waar ik zin in heb en wat we gaan eten.
De maaltijden die ik voor de komende dagen blijk te hebben gepland zijn:Gisteren:
Irish stew, van winterwortel, uien, aardappel en (diepvries)doperwtjes. Met bio lamsworstje in plakjes. Een halve per persoon is meer dan genoeg door de sterke smaak. Gedroogde mint erdoor is lekker en traditioneel.
Het blijkt genoeg voor twee dagen, dus vandaag eten we het weer, met zelfgebakken volkorenbrood erbij. Dat staat nu in de oven.
Spruitjes met spekblokjes, aardappelen en mager jus uit een pakje. Het vet van de spekblokjes blijft door de spruitjes, daarom vetvrije jus.
Bloemkoolcurry met hardgekookte eieren en rijst.
Zuurkool, aardappels, bio rookworst. Is voor ons genoeg voor twee dagen.
Ovenfrites, zelfgemaakte kibbeling van diepvriesvis, worteltjes en doperwtjes. (had ik nog in huis)
Als een restje niet genoeg is voor twee personen eet ik het nog wel eens voor lunch of maak er soep bij.. Een enkele keer zijn er een aantal opgespaarde restjes en hebben we een restjes dag .

Winters ontwaken

Vanuit mijn raam: Glad ijs, verstild water. De ganzen zijn vertrokken. Tere tinten kleuren de hemel, staalgrijs, babyblauw en een vleugje rose. Silhouetten van vogels doorkruisen de lucht. Auto's schuifelen voorbij door het verse laagje poedersneeuw. Onherkenbaar ingepakt wiebelen de fietsers langs, kindje voorop, kindje achterop. De auto van de buren wil niet starten. Ik haal de krant van beneden en laat de kat uit. De dag is begonnen.

Koopcontract

Onze jongste zoon en zijn vrouw hebben gisteren het koopcontract voor hun eerste koophuis ondertekend. Ze wonen nu al een jaar of drie in een flat in niet zo'n fijne buurt. De buitendeur wordt geregeld ingetrapt en het trappenhuis is altijd smerig. Nog een beetje opgewonden kwamen ze bij ons eten. Koolraap in kerriesaus met een biologisch worstje. Zelf koken mijn kinderen en vriendinnen meestal niet vaak meer 'oudhollands', maar als ik ze vraag wat ze bij mij willen eten is het altijd iets in die richting. Maar goed, de kinderen zijn blij met hun huis en hopen dat de financiering rond komt. Ze verdienen nog niet veel en moeten een top hypotheek. Daar zit natuurlijk wel een risico aanvast. Ik heb altijd voldoende redenen gevonden om geen huis te kopen, maar wil al die twijfels niet doorgeven. Ze zijn optimistisch en verrassend genoeg ook spaarzaam. Ze leggen nu al elke maand opzij wat ze denken straks meer aan hypotheek te moeten betalen dan nu aan huur. Ze verwarmen alleen de woonkamer om op stookkosten te besparen en letten verder ook goed op de uitgaven. Mijn schoondochter is de motor achter dit alles, bij mijn zoon leek het vroeger wel of het pijn deed als hij geld in zijn zak had, zo snel werd het uitgegeven. Zij krijgen van mij als kerstkadootje de bespaarkalender van Marieke Henselmans, want die zullen ze goed kunnen gebruiken.

Laatste loonstrookje.

Een paar dagen geleden kreeg ik mijn laatste loonstrookje. Zo heet dat tegenwoordig natuurlijk niet meer, vroeger waren het echte strookjes, nu heten het salarisspecificaties. Toen ik voor het eerst loon kreeg uitbetaald zat het nog in een bruinpapieren zakje, contant. Tja.
Maar goed, mijn laatste loon dus. Ik werd er toch een beetje weemoedig van. Gelukkig was het wel veel, het vakantiegeld dat ik tegoed had werd ook meteen uitbetaald. Voortaan is het dus AOW en pensioen. Met elkaar aardig wat minder, ik vergeet steeds hoeveel. Eind december krijg ik de afkoopsom van mijn kleine ABP pensioentje, dus dan krijg ik ook nog veel binnen. Pas in februari zal ik het echt gaan merken lijkt me zo. In december zet ik mijn blik maar even op oneindig en de portemonnaie open, want het gaat een maand worden met mega uitgaven. De nieuwe keuken, mijn 65ste verjaardag en de kerst met kadootjes. Ik heb me voorgenomen er zoveel mogelijk van te genieten en me niet te druk te maken over wat het allemaal kost, maar soms vliegt het me een beetje aan.