Oudejaarsavond

Zo, alle boodschappen zijn weer in huis. Het was erg druk bij Appie, vooral veel jonge gezinnen met hun kinderen die met kleine karretjes de gangpaden onveilig maakten. Wat ik goed vind is dat er bij de kassa's geen rijen stonden, alle kassa,s waren open en de meisjes deden snel en efficiënt hun werk, waardoor er geen rijen ontstonden. Ik heb meer uitgegeven dan ik van plan was, maar dat komt vooral omdat bijna al het biologische vlees 35 % was afgeprijsd en het me goed leek dat alvast voor de komende weken in te slaan. Ik kon ook de verleiding niet weerstaan om een schattig porcelijnen bakje met hyacinthenbollen aan te schaffen, want dat staat vast heel mooi in mijn nieuwe keuken.
De oliebollen heb ik niet zelf gebakken, sinds de kinderen groot zijn koop ik die. Dit jaar waren ze wel erg goedkoop bij de kruidenier. Ik ben benieuwd of ze te eten zijn. Ik heb wel zelf een brood gebakken, toen ik daar net mee begon had het de neiging in het midden in te zakken, maar zo langzamerhand heb ik de slag te pakken gekregen.

Vanavond komt onze jongste zoon en zijn vrouw hier eten en oudejaar vieren, tot ongeveer 22.00 uur. Daarna gaan ze verder naar spannender oorden om de jaarwisseling met vrienden groots te vieren.
Bij ons is het eten op oudejaarsavond traditioneel een bonensoep met brood. Ik maak er deze keer een pasteitje bij met zelfgemaakte ragout van kastanjechampignons en kruidenkaas, want dat heb ik nog over van de kerst. Ook de hapjes zijn nogal ouderwets, gevulde eieren, huzarensalade, toastjes met verschillende kazen of zalmmousse, zelfgebakken carrotcake en natuurlijk de oliebollen. Nu ik dit allemaal opschrijf valt me op dat het wel weer erg veel is. maar goed, we gooien niets weg, wat over is wordt de volgende dagen wel opgegeten.
Allemaal de beste wensen voor 2011, ik hoop dat jullie gezond en gelukkig mogen blijven.

Totaal extra uitgaven December

De extra uitgaven die wij deze decembermaand gemaakt hebben zijn hoog, 863,68 euro. Dit komt vooral door het uit eten gaan op mijn vijvenzestigste verjaardag wat 350 euro kostte. Het was erg gezellig en speciaal, ik ben blij dat we het gedaan hebben. Verder heb ik nu eenmaal 5 kinderen met aanhang, vier kleinkinderen en een paar verjaardagen en zijn we gewend, mijn man is Amerikaan, om met kerst kadootjes te geven. Bovendien komt iedereen altijd bij mij eten en drinken of logeren. Aan kadoos heb ik afgelopen maand 212 euro uitgegeven en 135 aan de kapper. Dan blijft er nog 166 euro over waarvan ik extra drank en taart en hapjes met mijn verjaardag, een kerstboompje, kersteten, kaarsen, kerstkaarten en postzegels, oliebollen en dat soort dingen gekocht heb. Allemaal niets mis mee, en ik heb er met geliefde mensen van genoten. Maar, volgend jaar zal het anders moeten. Er zullen altijd extra december uitgaven blijven en ik zou eerlijk gezegd niet anders willen, maar volgend jaar zal het wel met minder moeten. Ik denk aan een budget van 300 euro en hoop dat dat voldoende is. 

De heksenbezem

Het word tijd dat ik eens een blogje schrijf gerelateerd aan mijn bloggernaam. Die is natuurlijk niet zomaar uit de lucht komen vallen.
De heksenbezem ligt mij na aan het hart. Ik vind het het leukste voorwerp binnen de hekserij. Behalve dan natuurlijk mijn zwarte kat Mori, die nog geregeld hoog in de boom zit waardoor de buren bij ons aanbellen omdat ze zich zorgen maken dat hij er niet uit kan komen, maar dat heeft echt niets met mijn heksenbezem of met vliegen te maken.
Een goede heksenbezem kun je zelf maken. Hierboven zie je die van mij. De borstel is gemaakt van berkentwijgjes, de steel van een tak van de Es en voor het samenbinden heb ik wilgentwijgjes gebruikt. De berk is opgedragen aan de moeder godin, de wilg aan maan magie en de es staat symbool voor kracht.
De heksenbezem wordt door heksen gebruikt om een ruimte ritueel te reinigen, of om een cirkel te trekken waarbinnen ze hun magisch werk kunnen doen. Jammer genoeg kan er niet op gevlogen worden, nu niet en vroeger ook niet.

Staaroperatie (vervolg)

Ik lig in het ziekenhuisbed met een blauw operatiepak aan. Een uur lang krijg ik elke vijf minuten een aantal druppels in mijn ogen. Ondertussen wordt de hele procedure aan vragen en informatie afgewerkt. Ik geloof dar er wel vijf of zes keer in totaal aan mij is gevraagd om welk oog het ging, dus het lijkt me onmogelijk dat daar nog een vergissing in gemaakt kan worden. De verpleging is vriendelijk, zorgzaam, correct, efficiënt en ter zake kundig. Tussen de bedrijven door verschuil ik me achter een boekje en probeer nog wat te lezen, want ik heb niet zo'n zin in beleefde praatjes met de andere patiënten.
Op tijd word ik naar de operatiekamer gereden, krijg een operatiemuts aangerijkt en het infuus wordt bijna pijnloos ingebracht. Dat het ik wel eens anders meegemaakt. Iedereen stelt zich vriendelijk voor, ook de chirurg laat nog even zijn gezicht zien. Dat had hij beter niet kunnen doen, want hij begon te zeuren waarom ik onder algehele narcose geholpen wilde worden want het was een fluitje van een cent onder locale verdoving. Dat was natuurlijk al een gepasseerd station nu ik daar klaarlag om onder zeil te gaan en het gaf mij het onplezierige gevoel me te moeten verdedigen.
De infuusvloeistof werd aangesloten, ik moest een paar keer diep ademhalen en aan iets leuks denken. Vreemd, maar ik zag meteen mijn feestelijk verlichte versierde kerstboompje voor me en bijvoorbeeld niet mijn prachtige nieuwe keuken. (daarover later meer).  En toen was ik weg.
En meteen weer wakker. Anders dan bij slapen, is je tijdsbesef helemaal verdwenen. Ik realiseer me dat ik dat om een of andere reden een prettige ervaring vind. Narcose prettig? Hm.
Weer op zaal kan ik me niet meer geloofwaardig achter een boekje verschuilen, want veel zien doe ik niet. Mijn oog brandt behoorlijk en ik zie wazig. Ik raak in gesprek met een nog jonge man in het bed naast me. Hij geeft me onbedoeld een complimentje waardoor ik meteen opfleur. Hij zegt dat ik nog  zo jong ben voor een staar operatie!  Waarop ik natuurlijk zeg dat hij nog veel jonger is. Blijkt dat hij staar aan beide ogen heeft gekregen door de prednison die hij moet slikken omdat hij een niertransplantage heeft ondergaan. Ik voel me promt deemoedig worden, maak ik me al dagen druk over deze relatief kleine ingreep, anderen moeten echt grote en levensbedreigende zaken en operaties doorstaan.
Aldus weer verzoent met mijn lot, zie ik mijn man aankomen en rijden we even later met een taxi naar huis.

Staaroperatie

Ik wacht op de taxi die mij naar het ziekenhuis zal brengen voor mijn staaroperatie. Ik ga onder algehele narcose. Bij mijn andere oog, dat 7 jaar geleden werd behandeld, had ik plaatselijke verdoving, maar dat is mij niet bevallen. Ik moet natuurlijk nuchter blijven en heb een wee gevoel in mijn maag. Toch wel weer spannend, was het maar vast weer achter de rug.

Blogpauze

Een stemming kan snel omslaan. Was ik tot voor kort voornamelijk  blij en dankbaar gestemd over al het goede in mijn leven, gisteravond sloeg dat in één klap om door verdrietige berichten van een van mijn kinderen.  Ik wil er verder niet op ingaan, uit respect voor hun privacy, maar heb ook geen zin om over iets anders te schrijven. Daarom maar even een blogpauze.

Groot geld.

Mijn kinderen wilden mij voor mijn verjaardag deze keer gezamelijk een speciaal kado geven. Omdat ik bezig ben met de nieuwe keuken leek het me fijn om van hen een bijdrage te krijgen voor het nieuwe linoleum dat ik daar graag wil hebben. Dat is ook nog weer een hele uitgave. Mijn jongste zoon vindt linoleum eigenlijk niets, want het doet hem aan ziekenhuis gangen denken en daar heeft hij in zijn jeugd een trauma opgelopen, maar iedereen ging toch accoord met dit praktische geschenk.
Op mijn verjaardag kreeg ik een mooi ingepakt pakket waar een fles speciaal reinigingsmiddel voor linoleum in zat en een enveloppe met een door allen van goede wensen voorziene felicitatie kaart en een biljet van 520 euro. Goh, dacht ik nog, ik wist niet dat er biljetten van 520 euro bestaan! Ik blij iedereen bedankt, wat leuk en wat veel, iedereen heeft diep in de buidel getast.
Pas  de volgende dag, toen ik alles nog eens goed bekeek zag ik natuurlijk dat het een verbazingwekkend echt lijkend nagemaakt biljet was.
Het geld is inmiddels op mijn bankrekening bijgeschreven.