Aardappelen in een emmer.

Op gezette tijden bekruipt me het idee dat ik mijn eigen groenten wil verbouwen. Ik zie dan allemaal foto's verschijnen op de diverse blogs met prachtige prille plantjes. Sla, bonen, radijs en nog veel meer. Maar ja, op mijn balkon op het noorden valt dat allemaal niet mee. Nu las ik laatst over aardappels telen in een emmer. Een aardappel levert een hele emmer vol aardappelen op. Dat moet ik toch ook kunnen. Een emmer heb ik wel en een uitgelopen aardappel ook.
Het is nu een week later. Elke dag kijk ik of mijn aardappel al boven de grond komt en zet ik hem aan het eind van de middag schuin in het streepje zon dat dan op het balkon schijnt. Als je goed kijkt kun je zien dat hij nét boven de grond komt.

Konings-vaart

Koningsvaart

Vrouw in het rood.
Ik heb me gedurende de feestelijke kroningsdag vaak afgevraagd wie die vrouw in het rood nou eigenlijk kon zijn. Ze leek wel vastgeplakt aan Maxima en de meisjes. Niet éénmaal werd door de commentator vertelt wie ze was, terwijl ze toch een vooraanstaand figuur moest zijn om zich steeds zo vooraan te mogen bevinden. Eerst veronderstelde ik dat ze het kindermeisje van de prinsesjes was, maar ze leek weinig contact met hen te maken en zij niet met haar. Toen bedacht ik dat ze misschien de belangrijkste hofdame van Maxima was, die haar op allerlei gebied terzijde zou staan. Ook dat klopte niet helemaal. Maxima en de dame in rood leken niet op die manier bij elkaar te horen. De dame droeg haar jurk ook niet zoals het hoorde. Niet alsof ze zich feestelijk voelde, bewust van de speciale gelegenheid en blij om erbij te zijn, wat je toch zou verwachten. Ze was er gewoon steeds, altijd en overal. Ik kwam er niet uit.
Tot.....vanmorgen onder de douche. Er was maar één antwoord mogelijk. Ze was natuurlijk onderdeel van de persoonlijke beveiliging van de familie. Er was gekozen om hier een vrouw voor te nemen in een avondjurk, zodat ze niet teveel uit de toon zou vallen en de prinsesjes zich niet geïntimideerd zouden voelen. Onder hoor jurk droeg ze vast een wapen, ik verbeeld me zelfs dat ik de aftekening daarvan onder haar jurk kon zien.

Allerzielen

Precies rond Allerzielen werd ons familiegraf verplaatst. Dit was nodig omdat de aula van de begraafplaats uitgebreid moest worden. Ik heb er geloof ik al eens eerder over geschreven. Ik was er niet blij mee. Maar goed, het moest gebeuren en de begraafplaats stelde ter compensatie er wel wat tegenover. Zo hebben we nu twee graven naast elkaar, in plaats van een, op een mooie historische plek, onder hoge bomen. Er is nu ook weer plaats,in elk graf kan nog

iemand bijgezet worden.
Ik ben er zelf verbaast over, maar ik merk dat ik het prettig vind om alvast mijn plekje te kennen.
Ik ben er drie dagen achterelkaar geweest,voor, tijdens en na de verplaatsing. Het was toch nog een behoorlijk emotionele gebeurtenis. Maar nu liggen mijn vader, moeder en mijn twee broers weer rustig in hun nieuwe graven.

Ik ben mijn Senseo koffie zat. Het smaakt naar niks meer. Volgens mij is de kwaliteit van de koffie in de pads hard achteruit gegaan. Vandaar dat ik vanmorgen het consuminderen maar even heb laten zitten en on-line een mooi nieuw koffiezet apperaat heb gekocht. Eentje waar je je eigen koffiebonen in maalt, of gewoon gekochte gemalen koffie in doet. De sterkte kun je ook in stellen. Ik kijk er zo naar uit om weer de geur van versgemaalde bonen te ruiken! Ik ben benieuwd.

God, Allah en de Godin

Verleden week waren mijn kleinkinderen van 5 en 7 een paar dagen te logeren. het leuke van deze leeftijd is dat er zich echte gesprekjes ontwikkelen waaruit je kunt opmaken dat ze over dingen nadenken. Tijdens het avondeten kwam mijn kleinzoon ineens met de opmerking:'' Sommige mensen geloven in God'. Ja, zei ik, dat is zo. Geloof jij ook in God? Vroeg ik. Mijn kleinzoon wordt niet gelovig opgevoed, maar krijgt op school godsdienstles.'Nou, soms wel, een klein beetje. Hij vervolgde: Maar mohammedanen geloven in Allah. Ja, zei ik, en oma gelooft in de Godin. Dat was nieuw voor hem. Verrast en lachend keek hij op van zijn bord. Echt? Is dat dan de vrouw van God? Dat vond ik niet genoeg recht doen aan de Godin, dus ik zei:'nee, God is de man van de Godin. Dat verschil begreep hij niet en hij ging over op een ander onderwerp.
Ik vind het moeilijk om te weten wat ik mijn kleinkinderen kan en mag meegeven over mijn geloof. daar moet ik het maar eens met mijn dochter over hebben.

Vierkante meter tuin

Ik ben erg voor het zelf verbouwen van groenten en fruit, maar een echte tuinier ben ik nooit geweest. Toen ik net getrouwd was had ik een tuin waar ik nijver boontjes in plantte. Na een tijdje kwamen de boontjes boven de grond. Hé, dat moet niet, dacht ik en stopte de boontjes weer lekker onder. Dit herhaalde zich een aantal malen. Nodeloos te zeggen dat mijn bonenoogst dat jaar mislukte.

Ik heb nu alleen een balkon op het noorden. Verleden jaar had ik een grote aardbeienstruik, die tot laat in de herfst aardbeien produceerde. Daardoor aangemoedigd kocht ik er dit jaar weer een en ook een tomatenplant. De tomatenplant liet prompt al haar vruchten vallen en de bladeren verschrompelde. Met heel veel zorg heb ik haar weer opgekweekt. Er zitten nu weer vijf groene knikkertjes aan. De aardbeienplant is een ramp. Alle aardbeien zijn min of meer verminkt en zitten vanaf het begin onder de schimmel. Dat wordt dus niks en op die manier besparen gaat al helemaal niet. Het enige wat het goed doet is mijn munt plant. Ik heb dus in ieder geval wel ,gratis' munt thee.

Stroomstoring, 9 uur zonder stroom.

Een paar weken geleden kwam ik om een uur of twee thuis van boodschappen doen en vond een aantal buren lichtelijk opgewonden en lacherig op de trap. Er was een stroomstoring in ons gedeelte van de buurt. Er was al gebeld naar de maatschappij, daar verwachtte ze dat het tot ongeveer zes uur zou duren. Ik liep de trap op en bedacht snel wat voor ons de gevolgen hiervan zouden zijn. Niet zo heel veel eigenlijk, het was voorjaar, we konden wel zonder verwarming en het bleef lang licht. Natuurlijk kon ik de computer niet gebruiken en ook de tv niet, maar die staat overdag toch al niet aan. Waar ik niet meteen aan dacht was dat de vaste telefoon ook niet werkt, maar mijn mobiel wel. De koelkast en het vriesgedeelte zouden het als ik ze niet opendeed het ook wel zolang volhouden zonder alles te laten bederven. Gelukkig kook ik op gas. Tijdens het koken merkte ik dat de electrische onsteking van de vlam het ook niet deed. Gelukkig heb ik altijd lucifers in huis voor de kaarsen, die ook altijd overvloedig aanwezig zijn.
Om zes uur was de storing nog niet verholpen. Ik belde en kreeg na invulling van mijn postcode op een automatische beantwoorder te horen dat er een stroomstoring was in mijn gebied en dat ze verwachten dat het om 23.00 verholpen zou zijn. Gelukkig lezen we graag, maar toen het om negen uur,half tien, donker werd kwamen we erachter dat lezen bij kaarslicht niet zo comfortabel is en bij een zaklamp ook niet. De 'handgezette' koffie smaakte echter goed. Het werd wel wat kouder in huis, maar als het nodig is, we hebben een goed werkende kachel. Om vijf over elf floepte het licht weer aan.
Wat heb ik geleerd?
Zonder stroom is niet zo'n ramp.
Een goede lamp is wel belangrijk. Ik ga eens in een campingwinkel kijken wat er mogelijk is. Een of ander radiootje zou ook wel fijn zijn.
Wat als het langer duurt?
Ik denk dat een van de dingen die het eerst mis gaan de diepvries is. De spullen daarin ontdooien en bederven. Verder denk ik dat we ons met wat we hebben wel aan kunnen passen.
Ik vind het wel vervelend dat onze centrale verwarming,gas, het niet doet als er een electriciteitsstoring is.

Verleden week kreeg ik een brief met exuses van Leander en een onverwachte vergoeding van 35 euro voor de 8 uur niet geleverde stroom. Dubbel besparen dus.